Natuurlijk waren op een dag de lucifers op. Ik woon in een oud appartement, met een gasvuur zonder ontsteking, dus ’s ochtends kon ik geen warme melk met thee en kruiden maken.

Ik hecht erg aan mijn ontbijt, graag heb ik dat er wat werk bij komt. Hoewel ik nog het liefst van al die paar minuten roeren, schrapen, persen eigenlijk onder de warmte van mijn dek zou liggen, heb ik gemerkt dat ik de ochtend kan verlengen door hem op te vullen. Zo schuif ik de plicht die komt, het werk dat ik nochtans graag doe, elke dag een eindje voor me uit. Ik steel de tijd die ik nooit gedacht had te hebben, omdat ik van nature eigenlijk lui ben en bedlegerig voor negen uur.

Van dien aard waren mijn problemen dit jaar, met daarnaast de clichés die iedereen wel min of meer zal kennen. Altijd maar verloren sokken, nog klamme losse thee van gisteren in de theepot, een wimper in je oog, traag internet, een kapotte lamp in de gang, schimmel op de kaas, of botte messen.

Ik geloof niet stellig dat alles altijd goedkomt, het soort valse troost dat je tegenwoordig wel vaak hoort. Of dat er een voorzienigheid is die wat gebeurt toch goed bedoelde, een dooddoener die eeuwenlang al meegaat. Het leven kan je op elk moment snoeihard naar beneden trekken, je moet – volgens mij – bijzonder wereldvreemd zijn om niet te beseffen dat je daar zelf niet de minste vat op hebt. Maar ik geloof wel in dit momentaan geluk, dat als een talisman om me heen lijkt te hangen. Vind ik een sok niet, dan draag ik twee verschillende, zoals vandaag. Toen ik net mijn schoenen uittrok, moest ik daarmee lachen. En met mezelf heb ik een afspraak dat ik de oude blaadjes thee weggooi, thee zet, en mijn toekomstige zelf, die van de dag erna, met de rest laat zitten. Appeltje eitje.

Ik ging lucifers kopen en de weekendkrant, het was een zaterdag. Typisch zo’n scène die ik onrealistisch uitgevoerd zou vinden moest ze me voorgeschoteld worden door een hollywoodfilm. Zo prettig gewoon is mijn dagdagelijks leven plots geworden dat ik het zelf niet zou geloven, en zo plots, of misschien geleidelijk, dat ik niet weet wanneer precies het is begonnen.